10e dag vakantie Slovenië

Vanmorgen op tijd opgestaan en ontbeten. Daarna de spullen gepakt en op weg naar Kobarid om daar de wandeltocht te maken, door het gebied waar tijdens de 1e wereloorlog zwaar is gevochten. Om in Kobarid te komen moesten we eerst de Vršič pas weer over met z'n 50 haarspeldbochten, vervolgens door het Soča dal door dorpen als Trenta en Bovec naar Kobarid. We besloten met de auto de zogenoemde kruisweg naar het Italiaanse knekelhuis te rijden. Deze klim hadden namelijk al eerder gemaakt, waarom zouden we het ons zelf extra zwaar maken. Terwijl het in de bergen een graad of 18 á 20 was, ideale wandel temperatuur, bleek toen we de auto uitstapte het broeierig warm te zijn met een graad of 26 (10.30uur). Vanaf het Italiaanse knekelhuis, met de ruim 300 jaar oude Antoniuskerk, zijn we aan de 5km lange wandeltocht begonnen. Door de bossen met her en der overblijfselen van stellingen voor machinegeweren, konden we op een gegeven moment stijl omhoog naar een uitzichtpunt. Altijd mooi, alleen met dit weer wel zwaar. Toen we boven waren (11.15uur) bleek het uitzicht nog niet eens zo heel bijzonder, onze kleding was inmiddels doorweekt van het zweet. Even bijkomen van de klim en lekgeprikt te zijn door steekvliegen, zijn we weer naar beneden gelopen om de wandelroute te vervolgen. Onderweg probeerden we ons voor te stellen hoe zwaar het voor de militairen moet zijn geweest over de smalle stijle paden, en dan ook nog stellingen en loopgraven uit rotsen en met stenen te bouwen. Rond 12.00uur even wat gegeten, en kort daarna bereikten we Tonocov Grad, die het Italiaanse leger in de Eerste Wereldoorlag aan beide kanten van de Soča aanlegde. Vandaar ging de route verder naar de Kozjak Waterval, via een heel steile trap moesten we de doorgaande weg oversteken. Daar kwamen we via oude loopgraven, bij de Soča gorge. Hier hebben we eerst wat verkoeling bij het water gezocht. Daarna weer naar bovengeklommen en via de houten hangbrug (52 meter lang, 15 meter boven het water) naar de overkant gelopen. Daar gaf een handwijzer aan dat de Kozjak waterval nog 20 minuten lopen was. Door het warme, broeierige weer hadden we hier niet zoveel energie meer voor. Daarom besloten we de andere kant op te gaan, terug richting Kobarid. Daar liepen we hoog boven de Soča langs en vervolgens over een landweg tussen weilanden. Daarna moesten we via de Napoleon brug weer de Soča oversteken. Vanaf de brug een mooi uitzicht naar beneden waar je de rotsen diep onder water nog kon zien. Na een paar honderd met kwamen we weer in Kobarid, waar we eerst op een terras wat hebben bijgetankt. Tot slot moesten we toch nog via de eerder genoemde `kruisweg` bergop terug naar de auto. Inmiddels was het 14.00 uur geweest en zijn we weer terug naar huis gereden via dezelfde weg als de heenweg, zodat het aantal haarspeldbochten deze vakantie minstens 150 bedraagt. We hadden nog een aantal bezienswaardigheden op ons programma, deze hebben we maar uitgesteld. Ergens op de Vršič pas hebben we nog een lekkere warme `bessenstrudel` met een bolletje ijs gegeten, in de bergen (boven 1200 meter) was het namelijk ´maar´ 18°! Terug bij het hotel (810 meter hoogte) was het weer broeierig warm met 26°!